Kultura

Sinoć smo konačno došli do karata, nakon mesec dana bezuspešnog pokušavanja. Svi su oko nas govorili da vredi odgledati, da treba odgledati a karata nigde. Sve rasprodato. Prvi put. Drugi put. Svaki put. Htela sam i da odustanem, kad nam nije suđeno nećemo ni da gledamo.

Sačekao sam da prođe dovoljno vremena kako bih izneo svoj stav i kritiku o premijeri dugo očekivane istorijske sage "Nemanjići - Rađanje Kraljevine" na Javnom servisu. U novogodišnjoj noći, kao jednu od glavnih poslastica, izabrao sam upravo prvu epizodu ove serije kao veliki ljubitelj istorije, posebno one slavne, srpske.

 

S' pedesetog jubilarnog izvođenja predstave po drami Aleksandra Popovića, otišao sam oduševljen, a u isto vreme i zamišljen. A to jeste nešto što pozorišni komad čini kvalitetnim. ˝Mrešćenje šarana˝ to apsolutno jeste što će, uz duhovite dosetke iz sjajnih glumačkih rola, većina posetilaca sigurno potvrditi.

Aleksandar Popović na sceni Ateljea 212, na kojoj je pre 52 godine, 30. decembra 1964, izvođnjem farse “Ljubinko i Desanka” u režiji Radeta Markovića, započeo svoj pozorišni rad i život kao jedan od najoriginalnijih i najsmelijih autora srpske dramske književnosti i najveći modernista i revolucionar srpske posleratne drame.